Dat kan, en in veel gevallen geef ik daar zelfs de voorkeur aan. De vervangingstherapie neemt het fysieke deel van de ontwenning voor haar rekening, terwijl bupropion of vareniclin inwerken op de nicotinereceptoren in de hersenen en zo het plezier dat met roken samenhangt via een andere weg verminderen. Het zijn verschillende werkingsmechanismen, dus combineren levert meestal een beter resultaat op dan er maar één te gebruiken. Dit loopt altijd via medische begeleiding, omdat de juiste combinatie van elke patiënt afhangt.

Voor sommige mensen wel, maar zij zijn de minderheid. Ik zie patiënten die het redden met alleen wilskracht en steun van mensen om hen heen, zonder enige medicatie. De meesten hebben echter meer nodig dan dat, omdat vervangingstherapie het chemische deel oplost, niet de gewoonte. Wat bij de ene patiënt werkt, werkt niet per se bij de andere, en juist daarom loont het de moeite om eerst met een arts te overleggen in plaats van de weg alleen te kiezen.

De meest gebruikte zijn de pleister, nicotinekauwgom en de inhalator. Elk geeft de nicotine op een ander tempo af: de pleister geeft een constante dosis gedurende de dag, terwijl kauwgom en inhalator meer helpen op het precieze moment dat de zin opkomt. Er is niet één die algemeen 'de beste' is, er is de optie die het beste past bij de routine van elke patiënt. De tiende stap van de gids gaat hier dieper op in.