Vücudun ve alışkanlıkların uyum sağlarken kilo almayı nasıl önlersin?

Amaç, sigara ile ağzına attığın her lokmaya karşı aynı anda savaşmak değil.

Önce gerçekten ne olduğunu tanıman gerekiyor: gerçek açlık, sigara isteği, yoksunluk, sıkıntı ya da bir mola ihtiyacı. Bu tanıma, tekrarlayan bir ikame yerleşmeden önce harekete geçmeni sağlar.

Bu aynı zamanda vücudundaki her değişimi sigarayı bırakmanın zorunlu bir sonucu olarak yorumlamanı da önler. Önlem, vücudunun uyumu ile bazen farkına bile varmadan öğrenmekte olduğun bir davranışı iyi ayırt etmekle başlar.

Yemek istediğimde ama aslında sigarayı özlediğimde ne yapmalıyım?

Önce kendine sor: hâlâ sigara içerken tam olarak o anda ne oluyordu?

Eğer o saat, o yer ya da o durum sigarayla bağlantılıysa, bu Bağlamsal iştah olabilir. Bu, gerçek açlığı dışlamaz; bağlam sadece buna eşlik edebilir.

Bunu tanımak, refleks olarak yemek yerine başka bir yanıt seçme imkânı verir sana. İşte burada kavram bir tanım olmaktan çıkıp o anda kullandığın bir araca dönüşür. Soru değişir: "ne yiyebilirim?"den "aslında hangi ihtiyacı çözmeye çalışıyorum?"a.

Yokluğundaki sigaranın kalori katkısı nasıl önlenir?

Bu, her kaloriyi saplantılı bir şekilde saymakla ilgili değil, hangi tüketim alışkanlıklarının sadece sigarayı bıraktıktan sonra ortaya çıktığını fark etmekle ilgili.

Eğer önceden günde on kez sigara içiyorduysan ve şimdi o anların çoğu her seferinde yiyecekle sonuçlanıyorsa, bu düzen dikkat gerektirir.

Burada rehberin Sekizinci Adımı ile aynı mantık geçerli: bu, yoksunluğun saplantılı dürtüsü değil, harekete geçmeden önce durup düşünmektir. Bir saniye durup, aç olduğun için mi yoksa daha önce orada bir sigara olduğu için mi yemek üzere olduğunu sormak. Aynı mola egzersizini rehberin Sekizinci Adımı'nda anlatıyorum, orada sigara üzerindeki kontrolü yeniden kazanmaya uygulanan; burada bunu yemeğe uyguluyorsun.

Amaç, ikamenin kalıcı bir alışkanlığa dönüşmeden önce kesilmesidir.

Zamanla metabolizmana, tokluğuna ve alışkanlıklarına ne olur?

Vücudun bir yeniden düzenlenme aşamasından geçiyor: Sayfa 1'de gördüğümüz Sigarayı bırakmaya uyum ağırlığı dediğimiz kavramın bir parçası.

Metabolik olarak bu, şu anlama gelir: günlük hayatında başka hiçbir şey değişmezse, nikotin ortadan kalkınca bazal metabolizman yavaşlar. Ama sonrasında olan her şeyin sigarayı bırakmayla açıklanmaya devam etmesi gerekmez.

Eğer bazı davranışlar yerleşirse, örneğin daha önce sigaraya ait olan anlarda yemek yemek, işte orada Kazanılmış davranışsal ağırlık ortaya çıkar, ilk uyum çoktan bitmiş olsa bile.

Bu yüzden daha akıllıca yaklaşım, "sigarayı bıraktığım için kilo aldım" başlığı altında genellikle birbirine karışan üç şeyi ayırır: fizyolojik olanı, metabolik olanı ve davranışsal olanı. Her biri farklı şekilde ele alınır.